GOOD
Sobota, 20 września 2014r. • Eustachego, Faustyny, Renaty

Choroby serca i krążenia


Choroby serca i krążenia - Ostra niewydolność wieńcowa - zagrożenie zawałem

OSTRA NIEWYDOLNOŚĆ WIEŃCOWAZAWAŁ I ROKOWANIE PO ZAWALE


Ostra niewydolność wieńcowa - dusznica bolesna niestabilna
 – wzywamy pogotowie ratunkowe!
 
Ostra niewydolność wieńcowa to zaawansowana postać choroby wieńcowej serca określana również mianem - dusznica bolesna niestabilna. Choroba zajmuje pośrednie miejsce między stabilną dusznicą bolesną a zawałem serca. Stanowi znaczącą przyczynę zgonów i zachorowań na świecie. Pacjenci z tą chorobą to 2/3 wszystkich przypadków leczonych na oddziałach intensywnej opieki kardiologicznej.


Ta postać dusznicy to wyraziste zaostrzenie przewlekłej choroby wieńcowej -
czego wyrazem jest druga nazwa choroby - ostra niewydolność wieńcowa

W ostrej niewydolności wieńcowej bóle dławicowe są znacznie częstsze i dłuższe , niż w przewlekłej stabilnej niewydolności wieńcowej (dłuższe niż 10-15 minut)  występują również w czasie spoczynku. Oznacza to zaostrzenie się objawów niedokrwienia serca, co spowodowane jest zaawansowaniem stabilnego przebiegu choroby wieńcowej
Stabilna choroba wieńcowa - dusznica bolesna stabilna

Dusznica bolesna niestabilna objawia się zazwyczaj w jednej z trzech postaci:

- dusznica spoczynkowa - jak sama nazwa wskazuje objawy pojawiają się w czasie spoczynku i często trwają dłużej niż 20 minut

- nowopowstała dusznica - jeśli objawy zaobserwowano w czasie ostatnich 2 miesięcy

- dusznica z narastającymi objawami - symptomy pojawiają się bardzo często i trwają coraz dłużej, nie towarzyszą wysiłkowi.




Objawy dusznicy bolesnej -  to objawy charakterystyczne dla dusznicy w ogóle.

Są one jednak bardziej nasilone, wydłużone w czasie, pojawiają się również w czasie spoczynku i bez związku z wysiłkiem, czy stresem. U części pacjentów ból zlokalizowany jest nie w klatce piersiowej, lecz w szczęce, szyi, ramieniu. Zdarza się, że jedynymi objawami są duszność, nudności lub osłabienie. Przy określaniu prawdopodobieństwa choroby bierze się pod uwagę wiek (60 i więcej lat u mężczyzn, 70 - u kobiet), płeć (dominują mężczyźni), przebyty zawał serca, zatrzymania krążenia oraz takie czynniki jak: uwarunkowania rodzinne, cukrzyca, palenie tytoniu.

 

LECZENIE DUSZNICY NIESTABILNEJ

 Wszyscy chorzy z dusznicą niestabilną wymagają leczenia szpitalnego.  W przypadku nagłego ataku ważne jest - zanim przyjedzie pogotowie -  podanie takich leków jak:

a) aspiryna,

b) nitrogliceryna,

c) ewentualnie - środków przeciwbólowych zapisanych przez lekarza.

d) Pacjent powinien być jak najszybciej przewieziony na oddział intensywnej terapii.


Nagły atak dusznicy niestabilnej obarczony jest wysokim ryzykiem zawału.

Zawał powstaje najczęściej w wyniku pęknięcia blaszki miażdżycowej i zablokowania skrzepem tętnicy tętnicy wieńcowej. Dochodzi wtedy do niedotlenienia i martwicy mięśnia sercowego. W ciągu dwóch pierwszych godzin od wystąpienia zawału umiera około 50% wszystkich chorych.



 
 
NA GÓRĘ

ZAWAŁ I ROKOWANIE PO ZAWALE

Zawał – objawy

Najbardziej klasycznym objawem jest intensywny, trwający ponad 20-30 minut ból zamostkowy (u około 80% chorych). Mogą mu towarzyszyć dławienie, ściskanie, duszenie lub uczucie znacznego ciężaru w klatce piersiowej. Często ból promieniuje do szyi, ramion, pleców, brzucha. Nie ustępuje po podaniu nitrogliceryny. Towarzyszy mu uczucie lęku i zagrożenia. U osób starszych ból może być zdominowany przez takie objawy jak: nudności, wymioty, obrzęk płuc, utrata przytomności.

Nagłe zatrzymanie krążenia - objawy:

- utrata przytomności

- brak tętna na tętnicach szyjnych i udowych

- kurczowe wdechy lub zatrzymanie oddechu  

- sinica lub bladość powiek

- drgawki

- rozszerzenie źrenic.





Zawał - pierwsza pomoc!

Życie chorego zależy od pomocy udzielonej w pierwszych minutach, jeszcze przed przyjazdem karetki. Dlatego warto poznać podstawowe zabiegi reanimacyjne:

- udrożnienie dróg oddechowych: usunięcie śluzu i obcych ciał z jamy ustnej, odgięcie głowy do tyłu i wysunięcie do przodu żuchwy

- wentylacja płuc: sztuczne oddychanie

- masaż serca: rytmiczne uciskanie mostka w linii środkowej ciała.

Ważnym elementem pierwszej pomocy jest podanie nitrogliceryny, aspiryny.

Liczy się każda minuta.


Rokowanie po zawale

Zależy od rozległości przebytego zawału, stopnia niedokrwienia oraz jak najszybciej udzielonej pomocy. Niestety, wciąż od momentu wystąpienia objawów do podjęcia leczenia w szpitalu upływa zbyt wiele czasu. Często winny jest sam pacjent, który odwleka moment wezwania pomocy. Znaczenie ma również czas oczekiwania na pogotowie, pierwsza pomoc (czy podano nitroglicerynę, aspirynę, u osób nieprzytomnych - zabiegi reanimacyjne), jakie było wyposażenie karetki (w Polsce wciąż zbyt mała jest liczba defibrylatorów!).

Nagła śmierć sercowa

Terminem tym określa się zgon z przyczyn sercowych, który nastąpił w ciągu godziny od wystąpienia objawów. Bywa, że jest on natychmiastowy lub zdarza się w czasie snu. Najbardziej zagrożeni są chorzy z częstoskurczem komorowym lub zatrzymaniem krążenia z powodu migotania komór.

W ciągu pierwszego roku po zawale umiera od 2 do 50% chorych. Widać więc, że zagrożenie życia jest sprawą bardzo indywidualną.

U każdego chorego podstawą leczenia po wyjściu ze szpitala jest zmiana trybu życia, tzn. wyeliminowanie czynników ryzyka: rzucenie palenia, regulacja ciśnienia i poziomu cholesterolu, redukcja nadwagi, aktywność fizyczna.


 (oprac. internetowe – eom)
 
 
NA GÓRĘ
powrót do działu Choroby serca i krążenia